Wirtualna wycieczka
Zapraszamy do zwiedzania
Wystawa w Ratuszu

Od 07 listopada 2017 roku w salach wystawienniczych sierpeckiego ratusza udostępniona zostanie nowa wystawa, „ Tajemnice odkrywane w drewnie. 45 lat pracy twórczej Edmunda Szpanowskiego”. Autorem prezentowanych prac jest znany i ceniony rzeźbiarz pochodzący z Sierpca. Jego przygoda z drewnem i dłutem rozpoczęła się w roku 1972. Przez lata uczestniczył w wielu wystawach i ogólnopolskich oraz międzynarodowych plenerów rzeźbiarskich, doskonaląc się i zdobywając renomęO sobie mówi: „Żyję by rzeźbić, rzeźbię aby żyć…”. W swojej twórczości podejmuje zróżnicowaną tematykę, od małych form kapliczek przydrożnych, do monumentalnych przedstawień postaci historycznych. Wśród jego, rozsianych po całym świecie dzieł podziwiać można figury religijne, baśniowe, etniczne, a także wytwory sztuki użytkowej.

Wystawę tworzy ponad 100 rzeźb i płaskorzeźb powstałych w ciągu 45 lat pracy twórczej. Zwiedzający będą mieli okazję przyjrzeć się bliżej jak na przestrzeni lat kształtował w jego sztuce się dobór tematów, materiałów i form ekspresji artystycznej. Różnią się one kolorystycznie (od naturalnych odcieni drewna, poprzez brązy, zielenie, szarości, aż do głębokiej czerni) oraz wielkością (od drobnych przedstawień do rzeźb monumentalnych). Ekspozycja wzbogacona zostanie licznymi fotografiami oraz materiałami multimedialnymi przygotowanymi przez autora. Jej uzupełnienie stanowić będą też zorganizowane i poprowadzone przez Edmunda Szpanowskiego pokazy pracy snycerza i warsztaty rzeźbiarskie dla uczniów szkół podstawowych, gimnazjalnych i średnich. Już teraz serdecznie zapraszamy do odwiedzenia Ratusza.

Edmund Szpanowski urodził się w lutym 1950 roku w małej wiosce Kokoszyn na Mazowszu. Od roku 1964 związany z Sierpcem gdzie się uczył i obecnie mieszka z rodziną. Od kilkunastu lat na emeryturze. W latach 1987 -205 pracował jako instruktor ds. plastyki – rzeźba w miejscowym Domu Kultury. Edmund Szpanowski to artysta rzeźbiarz/ samouk i pasjonat / tworzący w drewnie i kamieniu od lipca 1972 roku. Od dwóch lat doskonali swoje umiejętności w ceramice poszukując  w swoim artystycznym działaniu nowych środków wypowiedzi i przekazu. Twórczość artysty jest udokumentowana w kilkunastu kronikach i albumach zdjęciowych. Swoje prace prezentował w wielu miejscach na kilkudziesięciu wystawach indywidualnych, około pięćdziesięciu zbiorowych oraz ponad trzystu poplenerowych w kraju i za granicą w tym w Galerii im. Xawerego Dunikowskiego Muzeum Narodowego w Warszawie. Jest uczestnikiem ponad trzystu ogólnopolskich oraz międzynarodowych plenerów plastycznych, organizatorem i współorganizatorem plenerów plastycznych na rzecz wielu instytucji i osób prywatnych oraz wojska. Brał udział w wielu konkursach i przeglądach artystycznych, jest laureatem wielu nagród i wyróżnień w tym o randze ministerialnej. W uznaniu  twórczości oraz dorobku artystycznego Edmund Szpanowski otrzymał pamiątkowy medal „ PRO DOMO SUA” od miejscowego społeczeństwa miasta Sierpc. Twórczość Edmunda Szpanowskiego postrzegana jest przez środki masowego przekazu: prasę, radio i telewizję. Trudno byłoby wyliczyć kraje oraz miejsca w których znajdują się jego rzeźby. Jedno jest pewne, mógłby obdzielić wszystkie kontynenty świata. Bardzo dużo prac artysty znajduje się w kolekcjach prywatnych, muzeach oraz kościołach. Matka Boska Sierpecka którą otrzymał Papież Jan Paweł II znajduje się w zbiorach Watykanu, Matka Boska Mazowiecka w Katedrze w Płocku. Edmund Szpanowski oprócz własnej działalności twórczej zajmuje się także edukacją artystyczną i kulturalną oraz bierze udział w działalności charytatywnej. W swojej twórczości i drodze artystycznej przeszedł wszystkie szczeble rzeźbienia, od rzeźby prostej w kształcie i treści do form współczesnych głęboko stylizowanych. Chętnie posługuje się symboliką. Tworzy swój własny styl i sam kreuje swoją artystyczną rzeczywistość. Jest rzeźbiarzem świadomym swoich ograniczeń i możliwości. Rzeźba jest jego pasją, ujawnianiem osobowości, próbą charakteru, darem tworzenia. Sztuka i możliwość tworzenia stanowi dla niego pewnego rodzaju wzlot duchowy. Daje mu poczucie wolności oraz prawo do własnej interpretacji tego co go otacza. Sięga po własne formy wypowiedzi artystycznej. Jego motto życiowe to: „ Żyję by rzeźbić, rzeźbię by żyć !”