Jak przyciągnąć drugą połówkę? Słowiańska magia miłosna.

Dzień wspomnienia świętego Walentego współcześnie kojarzony jest jako święto miłości, pełne celebracji i czułości zakochanych. W Polsce jednak Walentynki rozpowszechniły się dopiero w latach 90. XX wieku[1]. Dawniej rolę święta zakochanych pełniła Noc Kupały. Wypadała ona w najkrótszą noc w roku, czyli między 23 a 24 czerwca. Nadawało jej to magicznych właściwości, które miały udoskonalić przeprowadzane obrzędy. Magia miłosna pojawiała się jednak w ciągu całego roku. Nie każdy zakochany miał cierpliwość, aby czekać do Nocy Kupały. Co za tym idzie, czas wspomnienia świętego Walentego również może być dobrym czasem na przeprowadzenie magicznych obrzędów, mających za zadanie przyciągnięcie i rozkochanie w sobie drugiej połówki.

Najczęściej zabiegi miłosne były praktykowane przez młode panny. Obawiały się one staropanieństwa, które na dawnej wsi było potępiane. W niektórych miejscach mówiło się nawet, że stare panny nie doświadczają po śmierci bożej łaski. Mają chodzić pod bramą niebieską i „zbierać łajno owieczek na zielonej łące”. Kawalerowie z kolei rzekomo nie występowali. Jako nieżonaci mężczyźni mieli nie móc zaznać szczęścia[2].

Według wierzeń magia miłosna daje najlepsze efekty w określone dni miesiąca, innych należy się wystrzegać. Biorąc za przykład miesiąc luty, dniami sprzyjającymi rytuałom są: 7, 8, 18. Wszelkich poczynań należy zaniechać: 5 i 9[3].

Jedną z metod zdobycia drugiej połówki są zaklęcia. Mogą mieć postać wypowiadanych formułek lub konkretnych czynności, które mają wywołać pożądany efekt. Magia miłosna często wykorzystuje rzeczy należące do osoby, u której pragniemy wzbudzić uczucie. Przykładowo, można było wykorzystać włosy „ofiary”, tak jak w poniższym zaklęciu:

Pragnąc zdobyć miłość osoby kochanej, należy postarać się o pasmo jei włosów, ale w taki sposób, by tego nie spostrzegła. Włosy należy zaszyć w woreczek, uszyty z błękitnego jedwabiu. Woreczek należy mieć stale przy sobie, po lewej ręce. Po dziesięciu spotkaniach, osoba kochana poczuje wielką skłonność do posiadacza woreczka[4].

Innym sposobem na zdobywanie ukochanej osoby są wypowiadane zaklęcia, inaczej zwane szeptami lub spiskami. Mogą funkcjonować jako same formuły magiczne, lub też być wsparte określonymi działaniami – tak jak poniższy spisek, który należy wymówić trzykrotnie nad wodą, pamiętając, aby drzwi i okna były zamknięte:

Wstanę, ja błogosławiona, pójdę, przeżegnam się, wyjdę na czyste pole, na czystym polu jest ocean-morze, w oceanie-morzu stał stary dąb, pod tym dębem siedział stary zając, ja, służebnica Boża (imię), wezmę starego zająca w białe ręce, mam twarde serce i brązową wątrobę, tak jak szary zając nie może być, i nie może żyć bez twardego serca, bez brązowej wątroby, tak sługa boży (imię) nie mógłby ani być, ani żyć, ani pić, ani jeść, ani myśleć, a co dopiero mówić. Niech służebnica boska (imię) wydawała się słudze Bożemu (imię ukochanej osoby) bielsza niż biały świat, jaśniejsza niż czerwone słońce, droższa ojcu i matce[5].

Największe jednak znaczenie w magii miłosnej mają zioła. Wykorzystuje się je do amuletów, naparów, trunków i dodaje do jedzenia. Efekt jest zależny od wykorzystanych roślin. Popularne jest stosowanie dzikiej róży. Samo ustawienie jej kwiatu we flakonie podczas wykonywania rytuałów magicznych wzmacnia ich działanie. Noszenie przy sobie płatków sprawia, że kobieta jest piękna, a mężczyzna przystojny. Chcąc wzbudzić pożądanie w obiekcie westchnień należy wykąpać się w różanej wodzie[6]. Natomiast jako amulet przyciągający miłość, owoce dzikiej róży powinno się  nosić jako naszyjnik[7].

Dziewanna także jest zaliczana do ziół wspomagających miłość. Trzymana przy sobie przyciąga zainteresowanie płci przeciwnej. Jeśli natomiast potencjalnych kandydatów czy kandydatek jest zbyt wiele, należy ustawić dziewannę w domu w wazonie. Wówczas niechciani adoratorzy powinni zaprzestać swoich starań[8]. Z kolei panna, która ma już upatrzonego kawalera, powinna nosić przy sercu dziewannę i lubczyk przez trzy niedziele. Po tym czasie zrobić z nich odwar i dać do wypicia ukochanemu[9].

Praktycznie każda roślina ma swoją wyjątkową, magiczną funkcję. Jeśli jednak wyszukanie odpowiedniego egzemplarza do wykonania amuletu jest zbyt trudne, niezawodnym sposobem jest bazowanie na imieniu ukochanej osoby. Wykonuje się wówczas bukiecik, dobierając do każdej litery imienia kwiat, którego nazwa rozpoczyna się na tę samą[10]. Jako przykład weźmy imię Kaja:

K – kalina

A – aster

J – jemioła

A – akacja.

Mamy nadzieję, że wspomniane porady miłosne będą pomocne w znalezieniu drugiej połówki. Wspomniane rytuały były dawniej wykorzystywane, aby można było łatwiej i szybciej spotkać drugą połówkę lub przekonać do siebie osobę, którą już miało się na oku. Jak jednak widać, miłosne czynności magiczne nie zawsze były szybkie i proste w wykonaniu. Trzeba było wykazać się nie lada  zaangażowaniem i cierpliwością.

Aleksandra Zubrycka

Bibliografia:

• Orzechowska, Kobiety i rośliny w folklorze polskim, Warszawa 2024.
• Cartuso, Sztuki i czary miłosne czyli tajemnicze siły w miłości, Warszawa.
• Laprus, Boginie słowiańskich szeptów, Warszawa 2024.
• Laprus, Słowiańskie boginie ziół, Warszawa 2023.
• Laprus, Czarowny kalendarz 2025, Warszawa 2024.
• Laprus, Słowiańskie rośliny czarowne, Warszawa 2023.
• Kwajzer, Rytuały miłosne i obyczaje Słowian, Warszawa 2024.

http://naludowo.pl/kultura-ludowa/walentynki-swieto-zakochanych-tradycja-zwyczaj-historia-kiedy-14-luty.html

[1] http://naludowo.pl/kultura-ludowa/walentynki-swieto-zakochanych-tradycja-zwyczaj-historia-kiedy-14-luty.html

[2] S. Orzechowska, Kobiety i rośliny w folklorze polskim, Warszawa 2024, s. 89.

[3] Cartuso, Sztuki i czary miłosne czyli tajemnicze siły w miłości, Warszawa, s. 12.

[4] Ibidem, s. 5.

[5] J. Laprus, Boginie słowiańskich szeptów, Warszawa 2024, s. 230.

[6] J. Laprus, Słowiańskie boginie ziół, Warszawa 2023, s. 303.

[7] J. Laprus, Czarowny kalendarz 2025, Warszawa 2024, rozdział „październik” (brak stron).

[8] J. Laprus, Słowiańskie boginie ziół, Warszawa 2023, s.267.

[9] J. Laprus, Boginie słowiańskich szeptów, Warszawa 2024, s. 96.

[10] Cartuso, Sztuki i czary miłosne czyli tajemnicze siły w miłości, Warszawa, s. 20-24.